Notariskosten en beëdigde vertaling in Turkije: het tarief van 2026

Notariskosten en de kosten van een beëdigde vertaling zijn in Turkije twee gescheiden prijsregimes, en omdat kopers ze routinematig bij elkaar optellen tot één bedrag, lopen gepubliceerde schattingen voor hetzelfde document uiteen van 3.000 TRY tot 25.000 TRY. De notariskant van dat bedrag wordt niet geoffreerd maar berekend: artikel 1 van het Noterlik Ücret Tarifesi 2026 (Turks notaristarief), gepubliceerd in de Resmî Gazete (Turks staatsblad) van 30 december 2025, stelt het eigen honorarium van de notaris vast op 30 procent van de heffing die hij op grond van de Harçlar Kanunu (Turkse heffingenwet) int, met een ondergrens van 58,82 TRY. Een volmacht met één handtekening draagt daardoor 298,00 TRY aan officieel papier, 307,90 TRY heffing, 92,37 TRY notarishonorarium en 80,68 TRY per belaste pagina, en helemaal geen zegelbelasting, omdat een volmacht niet voorkomt op de lijst bij de Turkse zegelbelastingwet. Aan de vertalerskant bestaat niets vergelijkbaars: de 667,67 TRY per pagina in het tarief beprijst wat de notaris doet, en artikel 96 van de uitvoeringsverordening legt vast dat dit geld inkomen van het notariskantoor is, terwijl de betaling aan de vertaler een uitgave van datzelfde kantoor is. De status van beëdigd vertaler wordt in Turkije verleend door één individuele notaris en niet door een rechtbank of een ministerie, en artikel 96 verbiedt een notaris om een vertaler in te zetten wiens eedproces-verbaal niet in zijn eigen map ligt. Dat is de omkering van het Nederlandse en het Belgische systeem, waarin een landelijk register bepaalt wie de titel mag voeren. Twee regels maken een tolk verplicht in plaats van optioneel: artikel 74 van de Noterlik Kanunu (Turkse notariswet) eist een beëdigd tolk zodra een partij geen Turks kent, en de Turkse kadasterverordening maakt die tolk medeondertekenaar van de akte, met zijn identiteitsgegevens en woonadres erin opgenomen. De enige plek waar het rekenwerk helemaal ophoudt is het koopcontract, want daar bedraagt het notarishonorarium 0,1 procent van de waarde met een plafond van 4.000 TRY, en dat plafond bindt bij elke woning boven ongeveer 71.450 euro.

Wat doet een notaris in Turkije bij het kopen van een huis?

Een Turkse notaris (noter) is een openbaar ambt dat documenten opmaakt en waarmerkt, en hij draagt geen eigendom van onroerend goed over. Het eigendom gaat over bij de Tapu Müdürlüğü (kadasterdirectie), op het moment dat de inschrijving in het register wordt geschreven. De notaris maakt het papierwerk dat het kadaster bereikt, namelijk de vekaletname (volmacht), de taşınmaz satış vaadi sözleşmesi (koopbelofte), handtekeningwaarmerkingen en gewaarmerkte vertalingen.

Sinds 1 januari 2023 kan de notaris meer dan alleen papierwerk voorbereiden. Artikel 61/A van de Noterlik Kanunu (notariswet, nummer 1512) staat notarissen toe het koopcontract zelf op te maken, en dat contract vormt de grondslag voor de inschrijving. De kadasterdirectie verricht nog steeds de inschrijving en kan de aanvraag nog steeds weigeren.

Een buitenlandse koper in Alanya, een district van de provincie Antalya, ziet een notaris doorgaans twee of drie keer tijdens één aankoop. Het eerste bezoek levert een volmacht die voor een Turkse notaris wordt opgemaakt op, als de koper het land wil verlaten voordat de levering rond is. Het tweede levert het koopcontract of de koopbelofte op. Een derde bezoek komt er alleen wanneer iets moet worden herroepen of opnieuw gewaarmerkt.

Wat is een beëdigd vertaler in Turkije, en wie beëdigt hem?

Een yeminli tercüman (beëdigd vertaler) in Turkije is iemand die de eed heeft afgelegd voor één specifieke notaris, en geen enkel overheidsorgaan benoemt hem. Artikel 96 van de Noterlik Kanunu Yönetmeliği (uitvoeringsverordening bij de notariswet) beschrijft de hele procedure. De notaris moet zich ervan vergewissen dat de persoon de taal werkelijk beheerst, door een diploma of andere documenten in te zien "of op andere wijze en zodanig dat er geen ruimte voor twijfel overblijft". Daarna neemt de notaris de eed af volgens de regels van burgerlijke rechtsvordering en legt dat vast in een proces-verbaal.

Dat proces-verbaal heeft een vaste inhoud. Het bevat naam, achternaam, geboortedatum, zakelijk adres, woonadres en opleidingsniveau van de vertaler, welke talen en schriften hij beheerst, hoe de notaris tot de overtuiging kwam dat hij die talen beheerst, de tekst van de eed en de datum. Notaris en vertaler ondertekenen het allebei.

Turkije draait daarmee het model om dat Nederlandse en Belgische kopers kennen. In Nederland en België verleent een landelijke instantie de titel en houdt zij een register bij. In Turkije reist de titel mee met een papieren map binnen één notariskantoor.

Een Nederlandse of Belgische koper verwacht dus een kwalificatie die aan een instantie hangt en die hij ergens kan natrekken. Een Turkse beëdigd vertaler staat in geen enkel landelijk register, omdat de kwalificatie nooit landelijk is verleend.

Mag elke beëdigd vertaler bij elke Turkse notaris werken?

Nee, en de verordening zegt dat in de vorm van een verbod: een notaris mag geen vertaling laten maken door iemand wiens eedproces-verbaal niet in zijn eigen dossier ligt. Artikel 96 verplicht elk notariskantoor de eedprocessen-verbaal van zijn vertalers in een aparte map te bewaren, en voegt daaraan toe dat de notaris niemand mag inzetten wiens proces-verbaal in die map ontbreekt.

Het praktische gevolg loopt maar één kant op. Vraagt u de notaris om een gewaarmerkte vertaling, dan kiest de notaris uit zijn eigen beëdigde lijst. U brengt geen vertaler mee naar de balie om hem daar ter plekke voor die ene transactie te laten beëdigen. Een vertaler die geregeld voor drie notariskantoren in Alanya werkt, heeft drie keer de eed afgelegd.

Artikel 104 dekt het geval dat er lokaal geen geschikte vertaler is. Kan de vertaling niet worden gedaan bij de notaris ter plaatse, dan kan die notaris haar via een notaris elders regelen. Het tarief van 2026 beprijst dit als een aracılık ücreti (bemiddelingsvergoeding) van 18,00 TRY per transactie, zodat het doorsturen zelf vrijwel gratis is terwijl de vertaling volledig in rekening wordt gebracht.

Beslis welk notariskantoor uw dossier gaat behandelen voordat u een vertaling laat maken. Een koper die een document privé laat vertalen en daarna met een stempel in gedachten een notariskantoor binnenloopt, vraagt om een andere dienst dan artikel 96 beschrijft, en de prijs van die andere dienst wordt apart bepaald.

Wanneer is een tolk bij de notaris en op het kadaster verplicht?

Artikel 74 van de Noterlik Kanunu laat geen ruimte, want de tekst luidt dat er ook een beëdigd tolk aanwezig is wanneer de belanghebbende geen Turks kent. De notaris kan er niet van afwijken en mag ook geen tweetalige vriend accepteren, want de wet zegt andlı, wat onder ede betekent.

Het kadaster past een parallelle regel toe met een zwaarder gevolg. De verordening op de officiële akten van de kadasterdirecties, gepubliceerd in de Resmî Gazete van 10 november 2009, eist een beëdigd tolk wanneer een van de partijen geen Turks spreekt, en maakt die tolk vervolgens medeondertekenaar. Getuigen en de tolk ondertekenen de officiële akte, en hun identiteitsgegevens en woonadressen worden erin opgenomen. Dezelfde verordening eist dat de akte in het Turks wordt voorgelezen, in aanwezigheid van iedereen, voordat er wordt getekend.

Banken en belastingkantoren vallen buiten beide regels. De Turkse antiwitwasregels bepalen hoe een bank een buitenlandse klant identificeert en zeggen niets over tolken, dus of een filiaal er een wil is filiaalbeleid en geen wettelijke eis. Hetzelfde geldt aan het loket waar u uw Turks belastingnummer aanvraagt.

Alleen de rol op het kadaster laat een juridisch spoor na. Bij de afspraak op het kadaster komen de naam en het woonadres van de tolk op de akte die u tekent, wat betekent dat een verkeerde vertaling op dat moment toerekenbaar is en dat de tolk de officiële akte mee ondertekent. Bij een bankbalie bestaat niets vergelijkbaars, dus een tolk die u helpt een rekening te openen laat in geen enkel document een spoor achter.

Welke documenten hebben een beëdigde vertaling en een apostille nodig?

Een anderstalig document heeft een beëdigde Turkse vertaling nodig zodra een Turkse instantie het moet lezen, en de apostille is een aparte eis die alleen kleeft aan documenten die in het buitenland zijn ondertekend. De twee worden verward omdat ze vaak samen op hetzelfde vel papier reizen.

Het Turkse aankoopdossier valt naar behandeling in vier groepen uiteen.

Een volmacht die bij een Turkse notaris wordt opgemaakt ontloopt de hele apostilleroute, omdat het document Turks is vanaf het moment dat het ontstaat. Een volmacht die bij een notaris in Nederland of België wordt opgemaakt heeft legalisatie in eigen land nodig, daarna een beëdigde Turkse vertaling, daarna een koeriersbeweging, en moet daarnaast nog voldoen aan Turkse vormeisen over foto's en formulering. Dat verschil bepaalt het tempo voor wie koopt zonder naar Turkije te reizen. De vertaling van het paspoort en de apostilleroute verdienen een eigen behandeling, omdat de volgorde en de afgevende instantie per land verschillen.

Hoe worden notariskosten in Turkije berekend?

Het eigen honorarium van een Turkse notaris wordt niet geoffreerd maar berekend: artikel 1 van het Noterlik Ücret Tarifesi 2026 stelt het vast op 30 procent van de heffing die de notaris op grond van de Harçlar Kanunu int, met een ondergrens van 58,82 TRY per transactie. Het tarief is gepubliceerd in de Resmî Gazete van 30 december 2025, nummer 33123, en artikel 16 laat het per 1 januari 2026 in werking treden.

Die ene zin verklaart waarom gepubliceerde schattingen uiteenlopen. De notaris kiest geen prijs. De notaris past een percentage toe op een bedrag dat de heffingenwet al heeft vastgelegd, en dat bedrag varieert met het documenttype, de opgegeven waarde en het aantal handtekeningen.

Wat u aan de balie afrekent bestaat uit vier juridisch onderscheiden posten. Artikel 118 van de Noterlik Kanunu bevestigt die scheiding en bepaalt dat belastingen, heffingen en de kosten van officieel papier tegen kwitantie worden geïnd.

Damga vergisi (zegelbelasting) wordt vaak als vijfde post genoemd en is meestal niet van toepassing. Artikel 1 van de Damga Vergisi Kanunu belast alleen de stukken die op de bijbehorende lijst staan, en de categorie voor stukken zonder geldswaarde telt drie posten, namelijk arbitrageovereenkomsten, vaststellingsovereenkomsten en toeristische quotacontracten. Een volmacht staat er niet bij.

Het notaristarief van 2026, post voor post

Het tarief telt zestien artikelen en beprijst elke dienst die een notaris verricht, en de post die er voor een buitenlandse koper het meest toe doet is de vertaalvergoeding van 667,67 TRY per pagina. Elk bedrag hieronder komt uit het tarief dat op 30 december 2025 is gepubliceerd en geldt vanaf 1 januari 2026 tot een volgend tarief het vervangt.

Artikel 3 bepaalt wat als pagina telt, en die definitie is ruimer dan kopers verwachten. De schrijfvergoeding geldt ook voor het exemplaar dat het kantoor zelf bewaart, naast het origineel en de exemplaren die de cliënt meekrijgt, zodat een akte van twee pagina's met één bewaard exemplaar vier belaste pagina's oplevert in plaats van twee. Waarmerkings- en bevestigingsaantekeningen dragen geen schrijfvergoeding.

Artikel 4 heeft een eigen regel die het rekenwerk verandert. Artikel 96 van de verordening bepaalt dat de vertaalvergoeding niet wordt berekend over de pagina's van het document dat u vertaald wilt hebben, maar over de pagina's officieel papier die de notaris afdrukt nadat de vertaling klaar is. Een dichtbedrukte buitenlandse pagina wordt twee Turkse pagina's en de vergoeding verdubbelt, zonder dat iemand u een andere prijs heeft genoemd.

Wat kost een volmacht bij een notaris in Alanya?

Een volmacht met één handtekening kost bij een Turkse notaris ongeveer 1.020 TRY aan vaste posten, oftewel circa 18 euro tegen de aankoopkoers van 55,9845 van de Centrale Bank van de Republiek Turkije op 28 augustus 2026, nog voordat er een vertaling bij komt. Het bedrag is reproduceerbaar omdat elke invoer gepubliceerd is.

De koper in dit voorbeeld verleent één volmacht, tekent die één keer, en de akte telt twee pagina's met één exemplaar dat het kantoor bewaart.

Dan komt de taallaag erbij, en die kost meer dan het document zelf. Een koper die geen Turks leest heeft de akte nodig in een taal die hij begrijpt, en maakt de notaris die vertaling, dan geldt het tarief. Twee pagina's gedrukte Turkse uitvoer leveren onder artikel 4 een bedrag van 1.335,34 TRY op, en de heffingenwet telt er een heffing van 104,00 TRY per pagina bij voor vertalingen en kopieën van anderstalige documenten, samen 208,00 TRY. Het totaal komt op 2.564,33 TRY, dicht bij 46 euro op 28 augustus 2026.

Artikel 4 halveert de vertaalvergoeding voor pagina's met tien regels of minder, en dat halve tarief is de enige dichtheidsregel in het tarief van 2026. Circulerende prijslijsten die documenten indelen naar lage of hoge dichtheid en de vergoeding voor een contract verdubbelen beschrijven een commerciële praktijk en niet het tarief, want het tarief telt regels op een pagina en pagina's uitvoer, en houdt daar op.

Er bestaat een derde route voor een koper die Turkije al heeft verlaten. Een Turks consulaat in het buitenland kan dezelfde volmacht opmaken, wat de apostilleroute en de beëdigde vertaling in één keer wegneemt, omdat het consulaat rechtstreeks een Turks document produceert. Consulaire kosten volgen hun eigen omrekenregel in plaats van de marktkoers, want de heffingenwet legt vast dat Turkse beroeps- en ereconsulaten voor transacties vanaf 1 januari 2026 een wisselkoers van 1 USD tegen 43,05 TRY en een coëfficiënt van 1,850 toepassen, vastgesteld bij mededeling 99 in de Resmî Gazete van 31 december 2025. Zet het consulaire bedrag naast het bedrag van de Turkse notaris in plaats van aan te nemen dat de reis de dure optie is.

Het aanmaken van het juridisch bindende document kost in augustus 2026 ongeveer 18 euro. Het in een leesbare taal zetten kost er ongeveer 28 euro bij, zodat de vertaling meer dan de helft van de rekening uitmaakt. Het aantal pagina's is hier de enige variabele die een koper zelf stuurt, en één volmacht die alle handelingen voor de aankoop dekt levert minder belaste pagina's op dan drie smalle volmachten.

Notariskosten bij het koopcontract in 2026: waarom de rekening bij 4.000 TRY stopt

Het notarishonorarium op een koopcontract voor onroerend goed is afgetopt op 4.000 TRY ongeacht de prijs van de woning, en de notaris mag voor dat contract niets anders in rekening brengen. Artikel 1 van het tarief van 2026 stelt het honorarium vast op 0,1 procent van de verkoopwaarde, legt daar een ondergrens van 500 TRY en een bovengrens van 4.000 TRY omheen, en sluit af met de zin dat notarissen buiten het in die alinea vastgestelde bedrag geen enkele vergoeding mogen aannemen.

Bij een appartement van 200.000 euro is het rekenwerk kort. Tegen de aankoopkoers van 55,9845 van de Centrale Bank op 28 augustus 2026 komt die prijs neer op ongeveer 11.196.900 TRY. Een tiende procent daarvan is 11.196,90 TRY, wat boven het plafond ligt, dus rekent de notaris 4.000 TRY, oftewel ongeveer 71 euro.

Het plafond begint ruim onder dat prijspunt te bijten. Bij 0,1 procent hoort het plafondbedrag bij een woningwaarde van 4.000.000 TRY, wat tegen de koers van 28 augustus 2026 rond 71.450 euro is. Vrijwel elk appartement in Alanya waar een buitenlandse koper naar kijkt ligt boven die grens, wat betekent dat vrijwel elke buitenlandse koper het vaste plafond betaalt en geen percentage.

Artikel 61/A van de Noterlik Kanunu haalt nog twee posten uit datzelfde koopcontract dat onder artikel 61/A wordt opgemaakt. Alleen de tapuheffing op grond van de heffingenwet wordt geheven, het contract is vrijgesteld van zegelbelasting, en de stukken die erbij horen zijn vrijgesteld van de kosten van officieel papier. De ene kostenpost die niet verdwijnt is de tapu harcı (overdrachtsbelasting) van 4 procent van de aangegeven waarde, een post van de schatkist die niet verandert door waar het contract wordt getekend.

Beëdigde vertaling: kosten per pagina, en waarom de vertalersprijs niet in het tarief staat

De vertaalvergoeding van 667,67 TRY per pagina in het tarief van 2026 is wat de notaris u rekent, niet wat een vertaler u rekent, en geen enkel Turks tarief stelt dat tweede bedrag vast. Artikel 96 van de verordening maakt het onderscheid expliciet, want de vertaalvergoedingen die van de cliënt worden geïnd zijn inkomen van het notariskantoor, en wat de notaris de vertaler betaalt is een uitgave van dat kantoor.

Onder hetzelfde woord bestaan dus twee verschillende commerciële verhoudingen. In de eerste geeft u de notaris opdracht, bepaalt het tarief de prijs, en betaalt de notaris een vertaler uit zijn eigen omzet. In de tweede geeft u een vertaalbureau rechtstreeks opdracht, geldt het tarief helemaal niet, en is de prijs wat de markt draagt.

Daarom lopen genoemde vertaalkosten voor buitenlandse kopers in gepubliceerde bronnen zo ver uiteen. Die bronnen beschrijven verschillende transacties en beprijzen ze alsof het er één was.

Stel drie vragen voordat u een vertaalofferte accepteert. Vraag of de prijs per bronpagina of per pagina Turkse uitvoer geldt, want artikel 96 van de verordening telt uitvoer. Vraag of de notariële waarmerking is inbegrepen of apart wordt gefactureerd, want waarmerking is een tariefpost en vertaling niet. Vraag of aanwezigheid bij de notaris of op het kadaster een aparte regel is, want tolken bij een afspraak is een andere dienst dan een document vertalen aan een bureau.

Waarom Nederlandstalige bedragen voor notariskosten in Turkije elkaar tegenspreken

Gepubliceerde schattingen spreken elkaar tegen omdat ze uitkomsten rapporteren in plaats van invoeren, en dezelfde transactie levert andere totalen op afhankelijk van waarde, paginatal en aantal handtekeningen. Een doorloop van Nederlandstalige koopgidsen over Turkije, opgehaald op 30 augustus 2026, levert vier onderling onverenigbare beelden op van wat als dezelfde dienst wordt beschreven.

Twee van die getallen zijn rechtstreeks aan het tarief te toetsen. Beschrijven die 300 tot 500 euro het koopcontract, dan ligt het bedrag vier tot zeven keer boven het wettelijke plafond, want het tarief van 2026 begrenst het honorarium voor dat contract op 4.000 TRY, ongeveer 71 euro tegen de koers van 28 augustus 2026, en verbiedt de notaris uitdrukkelijk meer aan te nemen. De genoemde 150 euro voor een volmacht inclusief tolk staat tegenover 1.020,99 TRY aan tariefposten, ongeveer 18 euro, en tegenover 2.564,33 TRY met de vertaling erbij, ongeveer 46 euro. Beide bedragen liggen dus boven het tarief, niet eronder, wat de omgekeerde fout is van de Engelstalige gidsen.

De derde regel is geen prijs maar een uitspraak, en die is half waar. Het eigendom gaat inderdaad over op het kadaster en niet bij de notaris, dus de Nederlandse gewoonte waarin de notaris de levering doet bestaat in Turkije niet. Maar artikel 61/A laat de notaris sinds 1 januari 2023 wel het koopcontract opmaken, en artikel 74 maakt een beëdigd tolk verplicht op het moment dat u toch bij een notaris aan tafel zit. "Niet verplicht" leest als "niet relevant", en dat verschil tussen de twee zinnen kost geld.

Ook de Engelstalige kant levert een toetsbaar getal. Een breed gedeelde gids over Turkse notarissen uit 2026 beprijst de waarmerking van een vertaling op 300 tot 500 TRY, terwijl de vertaalvergoeding in het tarief voor één pagina 667,67 TRY bedraagt. De genoemde marge ligt onder de wettelijke vergoeding voor één pagina van de dienst die zij beweert te beschrijven.

Geen van die bronnen is oneerlijk. Ze rapporteren wat iemand heeft betaald, en daarin zaten het privéhonorarium van een vertaler, de coördinatievergoeding van een bureau en de tariefposten samengeperst in één bedrag. Uw eigen kwitantie lezen is de enige manier om ze te scheiden, en artikel 118 van de Noterlik Kanunu garandeert dat u er een krijgt, omdat belastingen, heffingen en de kosten van officieel papier tegen kwitantie worden geïnd. Diezelfde optelling ligt achter alle bijkomende kosten van een aankoop in Alanya.

Wie kiest de vertaler: u, de notaris of de makelaar?

Het Turkse recht sluit de eigen medewerker van de notaris en naaste verwanten van de partijen uit als vertaler, en het zegt niets over een vertaler die de verkoper of de makelaar aandraagt. Artikel 76 van de Noterlik Kanunu somt de uitsluitingsgronden op, en die lijst is de moeite waard als toets, niet als geruststelling.

Een vertaler mag niet meewerken aan een notariële handeling waarin hij zelf partij is, waarin hij echtgenoot van een partij is of is geweest, waarin hij tot in de derde graad bloedverwant of tot in de tweede graad aanverwant van een partij is, waarin hij klerk of werknemer van de notaris is, of waarin hij optreedt als gemachtigde van iemand die in een van die verhoudingen staat.

De opening wordt zichtbaar zodra u de lijst nauwkeurig leest. Een vertaler die in dienst is van de projectontwikkelaar die het appartement verkoopt valt buiten elk van die categorieën. De kadasterverordening laat dezelfde opening, want zij eist een beëdigd tolk en maakt hem medeondertekenaar van de akte zonder te zeggen wie hem levert.

Het praktische antwoord gaat in tegen het belang van elk makelaarskantoor, ook het onze. Wie de akte tolkt legt de voorwaarden uit die bepalen wat u uiteindelijk bezit, en het tarief beprijst de aanwezigheid van die persoon in lage honderden lira tegenover een koopsom in zes cijfers. Die persoon zelf inschakelen ruimt de ene opstelling op die het vermijden waard is, namelijk die waarin de enige persoon in de kamer die u kan vertellen wat de Turkse tekst zegt door de tegenpartij wordt betaald. Dezelfde vraag speelt bij de keuze van uw adviseur, zie wat een advocaat bij een aankoop in Turkije kost.

Waartoe verplicht de handtekening van de vertaler?

Artikel 103 van de Noterlik Kanunu eist dat de vertaalaantekening van de notaris de identiteit en het adres van de vertaler bevat, gedateerd, ondertekend en gezegeld door de notaris, zodat een verkeerde vertaling een traceerbare auteur heeft. De aantekening noemt één persoon en verbindt hem aan één weergave van één document, en dat is wat een vertaling maanden later nog toetsbaar maakt.

Op het kadaster gaat de verbintenis verder. De tolk ondertekent de officiële akte zelf, en de akte legt zijn identiteitsgegevens en woonadres vast naast die van de partijen. Een tolk die u vertelt dat de akte het ene zegt terwijl er het andere staat, heeft het document ondertekend dat het tegendeel bewijst.

Lees de aantekening voordat u de balie verlaat. Controleer dat er een naam en een adres staan, dat de datum en het zegel van de notaris aanwezig zijn, en dat de pagina's van de vertaling overeenkomen met de pagina's van het origineel dat u hebt ingeleverd. Een vertaling die zonder de aantekening van artikel 103 terugkomt is een vel papier en geen gewaarmerkte vertaling, en dat kost niets om aan de balie op te merken en veel om op het kadaster op te merken.